Eindelijk! Deze week was het dan volop winterweer na de laatste winters die eigenlijk meer aan een lange herfst deden denken. Kinderen kwamen achter het scherm vandaan om te sleeën, sneeuwballen te gooien en sneeuwpoppen te maken. Honden waren uitgelaten, maar katten vonden het kennelijk te koud voor een bezoekje aan mijn tuin.
Voor vogels is sneeuw lastig. Want hoe vind je je voedsel onder die 10 centimeter dikke sneeuwlaag? Ik was elke dag met de sneeuwschuiver in de weer om het pad en terras een beetje begaanbaar te houden. Daarna hing ik vetbollen op en strooide ik op verschillende plekken handjes biologisch tuinvogelvoer. Sinds bekend is hoeveel bestrijdingsmiddelen er in niet-biologische zaden zit, koop ik dat niet meer. Je wilt vogels immers helpen in plaats van ze langzaam te vergiftigen.
Met het sneeuwdek komen er ineens allerlei vogels in de tuin. Elk jaar doet zich een tijdelijke verhuizing onder de vogelbevolking voor: vanuit Scandinavië trekken ze naar Nederland en omringende landen. Dat zijn de zogenaamde trekvogels. Vogels die hier in het voorjaar en de zomer vertoefden zijn juist naar het zuiden getrokken. Andere bekende trekvogels zijn onder andere zwaluwen, kieviten en zanglijsters. Wat heeft de natuur dat goed geregeld!
Naast trekvogels zijn er ook standvogels. Zij blijven hier het hele jaar. Dat zijn bijvoorbeeld de huismussen. Zij trekken zelfs de wijk niet uit zolang er voldoende groene tuinen en nestgelegenheden zijn. Andere standvogels zijn de merel, zwarte kraai, ekster en de specht.
Op een morgen zag ik een grote bonte specht aan het muurtje van de schuur omhoogklimmen naar de pindakaaspot. Deze wat clowneske vogel hoor en zie ik regelmatig in de wijk. Op de pindakaas kwamen verder kauwtjes en de schoffies onder de vogels – spreeuwen – af. De pot was dus binnen een dag leeg…
Een zanglijster ontdekte de besjes van de Cotoneaster. Deze schuwe vogel komt alleen bij kou en sneeuw voedsel zoeken in onze tuinen. De merel duldde hem niet en joeg hem weg. Een andere lijster-achtige die ik in eerdere strenge winters in de tuin zag was de kramsvogel. Zij komen op de sierappels af, maar jammergenoeg hadden de halsbandparkieten de boom al voor kerst leeggeplukt. Nu de sneeuwlaag gedeeltelijk is gesmolten diept de merel de gemorste restjes op.
Een stelletje Turkse tortels bezocht sinds de zomer mijn tuin. Sinds een paar weken komt er elke dag nog maar 1 duifje, wat doet vermoeden dat de partnerduif niet meer in leven is. Tortelduiven blijven namelijk hun hele leven bij elkaar. Sinds de sneeuwval kreeg de tortel gezelschap van een jonge houtduif. Die werd gaandeweg minder schuw naarmate hij begreep dat hier voedsel te halen viel, maar werd ook steeds onhebbelijker richting de tortel.
Ook de kleine zangvogels kwamen langs: huismussen, de roodborst, kool- en pimpelmezen, talloze vinken, (de mannetjes met hun prachtig roze/bruine kleed en de vrouwtjes die een beetje op mussen lijken), het winterkoninkje en als toegift zag ik nog een paar putters. Groenlingen zie ik jammergenoeg nooit meer. Zij zijn in aantal achteruit gegaan door een ziekte.
Hou de voedersilo’s schoon en strooi voer op verschillende plekken zodat er minder kans is dat de vogels elkaar besmetten met ziektes. De vogelgriep heerst tot nu toe vooral onder watervogels, maar kan ook andere vogels treffen.
Eind janurari is weer de jaarlijkse tuinvogeltelling. Wil je meedoen, begin dan nu alvast met voeren zodat de vogels vaste bezoekers van je tuin worden. Lees hier meer.
En de planten? De sneeuwklokjes in mijn tuin staan al in het gelid. Over een paar dagen, als de temperatuur boven de 5 graden uitkomt, staan ze binnen de kortste keren in bloei. Eind januari volgen de Helleborussen of kerstrozen. En dan begint het verlangen naar de lente…
